Երբեւէ մտածել եք, թե ինչու են աշնանը տերեւները խելագար թռիչքով ներքեւ նետվում, երեւի մենակ են, երեւի մենակությունը նրանց ներքեւ է կանչում,
Իրականում ես գիտեմ, որ տերեւներն էլ մենակ հոգիներ են, նրանք աշնան քամուց թեւածում են ներքեւ , գնում եմ դեպի հավերժություն, հանձնվում մոռացության քամուն, վայրկյաններ երազում օգի մաքուր ու բարձր շերտերում եւ հանգչում գետնին,,,
