Այսօրը, 1885 թվականի փետրվարի 9-ին (նոր տոմարով) Ջավախքի Ախալքալաքի գավառի Գանձա գյուղի
քահանա Սուքիաս Տեր- Գրիգորյանի բազմանդամ ընտանիքում ծնվեց
11-րդ զավակ Վահանը` ապագա բանաստեղծ Վահան Տերյանը: Նրա
բանաստեղծություններից են
«Էստոնական երգ», «Աշնան երգ», «Սիրտս
ցավում է անցած գնացած
օրերիս համար», «Աշնան մեղեդի», «Հրաշք աղջկան», «Ցանկություն» …………: «... Թիֆլիսում պատահեցի Վահանին,- հիշում է Ավ.
Իսահակյանը:-
Պիտի հրատարակեր իր բանաստեղծությունների առաջին
գրքույկը`
«Մթնշաղի անուրջները»: Տպելուց առաջ Հովհ.
Թումանյանի
մոտ կարդացել էր ձեռագիրը, ուզեց
ինձ մոտ էլ կարդալ`
անկեղծ կարծիքս իմանալու համար: Հյուրանոցիս սենյակում ենք:
Հուզված կարդում է մեկը
մյուսի հետեւից. քանի առաջանում է ընթերցումը, ավելի
է հուզվում. ես սրտով եւ
ուշով հետեւում եմ ընթերցումին: Տետրակը չավարտած` ես
անհամբերությունից մղված
գոչեցի. «Կեցցե'ս, Վանիկ
ջան, հրաշալի մաքուր լիրիկա: Վահանի նիրհուն աչքերը փայլատակեցին ուրախությամբ. «Թումանյանն էլ շատ
հավանեց: Երկուսիդ կարծիքը բացարձակ արժեք ունի
ինձ համար: Այլեւս քննադատությունից վախ չունիմ»:
Նշենք,
որ Գանձայում 1957-ից գործում է Վահան
Տերյանի տուն-թանգարան, իսկ 1967-ից յուրաքանչյուր տարվա հուլիսի նախավերջին կիրակի
օրը գյուղին հարող ընդարձակ տափարակում տեղի
է ունենում պոեզիայի տերյանական օր, որին
մասնակցում
են Հայաստանից, Վրաստանից եւ այլ
վայրերից ժամանած հատուկ պատվիրակություններ ու բազում
երկրպագուներ: